27 Şubat 2014 Perşembe

Ellerinizi Tanıyorum Bayım



ellerinizi tanıyorum bayım!
daha önce görmüştüm
gözbağı aralığımdan
elleriniz kan
elleriniz ihanet
elleriniz kin, ceset...
ellerinizi tanırım bayım
diyarbakır’dan, mamak’tan
dersim’den, sivas’tan, maraş’tan
elleriniz yağlı urgan
elleriniz ateş
elleriniz zebani çatalı

taksim’de görmüştüm, buluğ çağımda
saplanırken buğday başaklarına
celladı tanırım ben bayım
gömleğine sıçramış kardeşlerimin kanı
şimdi gene rastladım gezi parkı’nda
satır olmuştu elleriniz
kıymak için taze fidanlara
ve elleriniz hep aynı bayım
elleriniz kin, elleriniz kan, elleriniz satır...

teknoloji olmuş elleriniz
 yok ediyor doğayı insanı bir tuşla 
roboski'de gördüm F-4 olmuştu elleriniz 
bomba kusmak için kürt çocuklara 
ellerinizi tanıyorum bayım!
elleriniz roket, elleriniz siyanur, elleriniz bomba!

buğday biçimi temmuzda
suruç'da dolaşıyormuş cellat
kara sakallı, kara cübbeli
duymuş ki, zeytin taşıyor barış güvercinleri
yaşları on yedi ile yirmi yedi
hepsi dünya güzeli
ellerinde oyuncak çıkmışlar yola
mutlu etmek için savaş mağduru bebeleri
düşmüşler pusuya şanlı bir şehrin sınırında
ve eller gene yatmış pusuya
açamadan barış için gülleri
soldurmuşlar bir bir çiçekleri
ellerinizi tanıyorum bayım!
kobani’den, suruç’tan
elleriniz kan, elleriniz kin, elleriniz bomba!

barış güvercinleri konacaktı
ankara garı'na
kanatlarından vuruldular
hem de bir ekim mevsiminde kıydınız buğday tanelerimize
elleriniz hep aynı bayım!
asırlar geçse de üstünden kan içiyor bedenlerimizden
elleriniz kan, elleriniz tahrip gücü yüksek bomba...

doymuyor doymuyor kana
dolaşıyor vampirler ve zebaniler
nerede kalmıştık der gibi
enkaza çevirip kürt illerini
öldürüyorlar kadınları, bebeleri 
ellerinizi tanıyorum bayım
 daha önce görmüştüm gözbağı aralığımdan 
elleriniz kan elleriniz kin
elleriniz ateş elleriniz satır elleriniz yağlı urgan
elleriniz tank elleriniz bomba!..
ve elleriniz çok kirli bayım paklanamaz zemzem suyuyla...

Muazzez Uslu Avcı (Sakla Beni Anne)


''...geçtimi dil ar hududunu ağız içre köçektir''

HAYYAM'A




Değişmedi ne şarap ne günâh
senden sonra da, Hayyam.
Ezen aynı, düzen aynı, ezilen günâhkâr.
 
Çok şaraplar içildi ol testiden,
üzüm değişti, bağ değişti,
şarap aynı, sarhoş günâhkâr...
 
Bitti padişahlık, geldi paşalık,
hâlâ sürmekte ol iktidarlı şaşalık...
Dünya harap, dünya parçapâye,
hükümrâna düştü yine büyük pâye.
 
Dağlar, bağlar beton orman...
Soldu güller, öldü bülbüller,
yanmıyor vuslat ateşiyle sevgililer.
Tadı yok meyin, meyhanenin,
ruhsat ile içilir oldu meyler...
 
Bin yıl oldu senden bize devşirilen,
üstâd Hayyam! Şarap aynı, günâh aynı,
düzen aynı, ezen aynı, ezilen günâhkâr...
 
Sen ki ol tanrıya kafa tutmuş günâhkâr.
Değişmedi ne sevâp ne günâh;
rüşvet aynı, tanrı aynı, sofu aynı,
cehenneme düşer hâlâ günâhkâr...
Ekim/ 2005
 

 

21 Ocak 2014 Salı

Üstüm Başım Tozpembe


çok nisan geçti ellerimden
ellinci baharında ömrüm
kaçıncı nesildir kim bilir
başımın üstünde uçan leylekler

esans dağıtırken akasya beyler
hanımelleri bahar titizliğinde
leylak hanımlar giymiş morlarını
nergis hanımlar göz süzmekte

kaçarken asık suratından kışın
takıldı ayağım esrik bir hayale
düştüm gene bir baharın içine
üstüm başım toz pembe

Mavini Senfonisi











ben de severdim maviyi
kuşlar kadar
renk olsaydım
mavi olurdum suların senfonisinde
ve balıkları saklardım derinliğimde
ben de isterdim mağrur olmayı
dağlar kadar
kibir olsaydım
uçurum olurdum sarp kayalarda
ve rüzgârların zulmüne eğilmezdim
ben de giderdim küserek
çocuklar kadar
ve bir hayal deryasında yüzerek
ağlardım yoramadığınız için rüyalarımı
ben de severdim hayal kurmayı
kendi maviliğimde
hayal olsaydım
kaybolurdum kuşların ve çocukların derinliğinde

Muazzez Uslu Avcı