Kocakarı Kıssaları
Şiir Perisi
Bir şair, reklam ajansındaki işlerinden fırlayıp şık masasının başına oturdu.
Pahalı dolma kalemini eline aldı, kaliteli kâğıdını önüne açtı.
Bekledi.
Saatler geçti. Kâğıt bembeyazdı.
Ne kalbi bir dertle sızlıyor ne zihni bir çileyle kıvranıyordu.
Tek bir dize bile gelmedi.
Bunun üzerine masanın kenarında, gümüş renkli arp çalan, ipek kanatlı bir peri hayal etti. Hani şu şairlere ilham fısıldayanlardan...
Ama ne gelen vardı ne giden.
Üçüncü gün şair, kendisini ziyaret etmeyen hayali periye içinden sövmeye başladı. Dördüncü gün ise masayı yumruklayıp o perinin ipek kanatlarını tek tek yolduğunu hayal etti.
Kocakarı pencerenin kenarından bütün bu çocuksu telaşı izledi.
— Ah be evladım, kalbini kanatacak bir dikenin, sokağın tozunda canını yakacak gerçek bir derdin yoksa gökten peri inse senin bomboş masana neylesin?
Ekim 2015

.jpg)

