12 Şubat 2021 Cuma

TEŞBİHTE HATA VAR


Teşbihte Hata Vardır

İnsanların kötülüklerini hayvanlarla karşılaştırarak anlatmalarına üzülüyorum. Çünkü hayvanlar, insan bilinciyle davranmazlar. Dolayısıyla, bir insanın kötülüklerini hayvanlarla teşbih etmek bence büyük bir hatadır. Hayvanların yaşamsal içgüdüleriyle yaptıkları eylemlerle, insanların bilinçli olarak işlediği ahlaksızlıkları birbirine karıştırmak da ayrı bir yanılgıdır.

Özellikle sosyal medyada rastladığım bazı yazılarda, faşist zihniyetli insanları köpeklerle benzetiyorlar. Bu, onları masumlaştırıp, yaptıkları eylemleri sadece hayvani bir dürtüye indirgemek demek. Ancak köpekler faşist olamazlar. Onların iktidar hırsı, özel mülkiyet tutkusu, entrikaları, hainlikleri yoktur. Köpek, tasarlayarak katliam yapmaz, tuzaklar kurmaz, insanları öldürmek ya da işkence yapmak gibi bilinçli bir amacı yoktur. Sadece yaşamsal dürtüleriyle hareket ederler. Binlerce yıl insanlarla birlikte yaşamış olsalar da, onların davranışları insandan öğrendikleri içgüdüsel alışkanlıklardır. Bu yüzden, köpeklere yüklenen tüm insan kötülüklerinden dolayı o hayvanlara işkence yapılması, onların ayaklarının kesilmesi kabul edilemez.

Tabii ki, sadece köpek örneği üzerinden gitmek doğru olmaz. Kedilerden yılana kadar birçok hayvan, insanların kötülükleriyle karşılaştırılmakta. Ancak, "Teşbihte hata yoktur" gibi bir deyimi doğru bir ölçüt olarak almak da hatalı olur. Çünkü hayvanlar, insanların bilinçli ve ahlaki kötülükleriyle bağdaştırılmamalıdır. Kısacası, teşbihte gerçekten büyük bir hata vardır.

17.07.2019






AFORİZMA




Önce gökyüzünü parselleyip tanrıları yerleştirdiler,
Sonra paranın tanrıları yeryüzünü aralarında üleştiler.

*
Kiminin tasası kiminin yasasını yıkar. Zorla kurulan düzen zorla ortadan kalkar.
*
İnsandan önce ayıp var mıydı? Soralım çiçeklere.
 *
Ey hüzünlerin süsü mendili, sarabilir misin kalp kırıklarını?
*
Kimileri içine ağlar, kimse ıslanmasın diye...
*

Evren okulundan ateşle sınavdan geçen dünya, insanıyla sınıfta kaldı.
*
Ne vakit dünya ''insanistan'' olacak, o vakit yeryüzü huzur bulacak.
*
Öğüt, kendi hamurunda tutturamadığın mayayı
başkasının hamurunda denemek gibidir
*
Kurbanların itiraz etmediği yerde, bıçaklar hep bileniyor.
*
Tüketemeyen insanın varlığı, kapitalizme göre gereksiz kalabalık...
*
Biz aydınlar bu karanlık günlerden kendi ışığımızla çıkacağız!
*
Hayalin gücü bile yetmedi umutsuzluğun elinden tutup kaldırmaya.
*
Kimi hayal kurar, kimi hayal yıkar...
*
Yapmayı kıra kıra öğreneceksiniz, bırakın kırılsın hayalleriniz...
*
Ne tuhaf! Dini inançları olanlar dua ediyor, inanmayanlar umut ediyor. Harekete geçirilemeyen umut da duaya benziyor...
*
Eğer vicdana ödül verilecek olsaydı, lobiler ve jüri üyelerinden torpilli olacağı için vicdana sığmazdı.
*
Vicdan / hafıza gibi duyguları saklayacak organların, fosil bırakmaması için mi yumuşak yapmış doğa? Delil karartmaktır bu ama...
*
Kimi vicdan büyütür, doldurur içindeki boşluğu
Kimi kötülük büyütür öldürür, anlamı ve hoş’luğu
*
Dibe vurmuş bir insandan ahlaklı olmasını beklemek,
ölüden gülmesini beklemek kadar anlamsız...
*
Daima iflas etti insanlık sektörü; riya kâr etti, dürüstlük zarar.
*
Tuzu kuru olan hayatın anlamını, aç olan ekmeğin
anlamını arıyor.
*
Hamaset tarihin beyaz yalanıysa, şiir  tarihin gizli
sığınağıydı...
*
Her cümle devrilince şiir olacağını, her hüzünlenen
şair olacağını zannedermiş
*
Kötülerin gıdası, iyilerin korkusu ve sessizliğiyse,
iyiler de yenmek için lezzetli olmamaya çalışmalı...
*
Kötülük kutsanır, iyilik yadsınır ise ve kötülük bir
heves ise, zamanla toplumsallaşıyor...
*
Her yer çürümüş, lağım kokarken ben nasıl size çiçeğin kokusunu anlatabilirim?
*
Önce kan dökülür, sonra barış icat edilir ve sonra
''AF''edilir. Düzenek budur.
*
Barış devletlerle gelmez çünkü ikisinin adı bünye-
de birleşmez.
*
Her gün ölümün teğet geçtiği bir ülkede yaşıyoruz.
Bana değmez diye diye...
*
Yaşarken yaptığımız şeylerin değeri öldükten sonra
kıymet görüyor. Hazinelerimiz gömülerimizde saklı.
*
Kimi şiirle, kimi sözle, kimi sanatla, kimi eylemleri
ile iz bırakır/dönüştürür dünyayı. Her insan bir kalem,
hayat ise not defteri.
*
Erkekler ergenlikten hiç kurtulamıyor. Kadınların
kusuru, bu ergenlere annelik etmek.
*
Ne vakit ki dünya üzerinden bayrakların gölgesi
kalkacak, o vakit yeşereceğine inanıyorum insanlığın.
*
Zalim tek bir kişi değildi, onu omuzları üstünde taşıyanlar vardı.
*
Öyle bir ihtiras girmişti ki ormana her ağaç balta
sapı olmak istiyordu.
*
Haseti olanın hasatı kısır olabilir. Çünkü haset çorak ve kavurucu bir duydur.
*
Hepimiz kendi yıldızımızı parlatıyoruz egolarımızın uydusunda, oysaki varlığımız evren içinde birer mikro organizma...
*
Okudu okudu öyle çok okudu ki, ilerledi ilerledi
taaa yalnızlığa kadar gitti.
*
Bunaltılı hayattan hep uzaklara kaçmak istedim,
baktım ki oralarda kalabalık.
*
Türkçede ‘ki A ve Z arasına sıkışmış harfleri eviriyorum çeviriyorum cümle kurmaya çalışıyorum hepsi yazılmış. AZ geliyor biraz daha harf istiyorum yeni söz üretmek için!
*
Tüm sözler atalarımın ıskartası, düşüncelerimin
ürettiği de dünyanın imgesinden başka şey değildi...
*
Aynı sözleri ekmemek için, dili de arada bir nadasa
bırakmak lâzım.
*
Korku dili bozar, korku cümleyi esir alır. Kötü zamanlarda içine kaçan dil, iyi zamanlarda dışarı çıkarsa, dile düşer rüsva olur.
*
Düşman büyükse, insanlar küçük düşmanlar yaratır ve genellikle onlar birbirileridir.
*
Dost ya vardır ya yok. Sahte olan dost olmayacağına göre, gerçek dost, sahte dost diye bir ayrım saçmalık.
*
Dostluk, birinin diğerinden daha verici olması üzerinden kurulmaz. Dostluk eşit olmalı.
*
“Bir halden bilmez cahile Kul eyledi zaman bizi''
der dururuz Pir Sultan'dan beri.
*
Kavuştukça uzaklaşan, uzaklaştıkça kavuşmak isteyen tutarsızlığın adı aşk mıdır?
*
Beyinin fosili yok ki, oturup bilincin arkeolojik derinliklerine baksak.
*
Düşünce uçunca, akıl tökezler.
*
Samimiyetin helvasını yiyeli çok oldu, sahte nezaketin otuz iki dişi dışarıda
*
İnsanlığın öldüğü yerde insanlık suçunun ne hükmü olabilir ki
*

Merhametin olduğu yerde tanrıya ve devlete ihtiyaç yoktur. Tanrı sizi devletten korusun, siz kendinizi ikisinden de koruyun.

*

Cehaletin örgütlü olduğu bir toplumda aydın olmak, rüzgârın önünde yanmaya çalışan muma benzer. Aydını yetersiz toplumun cahili filozof olur.

*

Her ne kadar sürçülisan ettimse aforizmadır.


Dil Altından Notlar  #muazzezusluavcı